Park Miejski im. Józefa Piłsudskiego w Łęczycy to jedno z najstarszych założeń parkowych w Polsce, którego korzenie sięgają XVIII wieku. Rozciąga się zaledwie 200 metrów na wschód od słynnego zamku z diabłem Borutą, tworząc zieloną enklawę w samym sercu miasta. Po latach zaniedbań i zniszczeń powodziowych przeszedł gruntowną rewitalizację, która przywróciła mu dawny blask i dodała nowoczesne atrakcje.
To miejsce łączy historię z rekreacją – można tu spacerować alejkami pamiętającymi czasy przedwojenne, odpocząć przy tężni solankowej czy zobaczyć pomnikowy dąb o obwodzie ponad trzech metrów.
- historyczne alejki sprzed wojny
- tężnia solankowa do relaksu
- pomnikowy dąb 'Kazimierz'
- altana na wyspie z widokiem
- kameralny charakter parku
Historia parku – od XVIII wieku do współczesności
Pierwsze założenie parkowe powstało najprawdopodobniej pod koniec XVIII wieku, choć dokładna data i nazwisko projektanta pozostają nieznane. Nie zachowały się szczegółowe plany ani mapy pokazujące pierwotny układ alejek i nasadzeń. Archiwalne dokumenty, jak „Plan sytuacyjny Ogrodu Spacerowego”, wskazują jedynie lokalizację względem traktu do Łowicza i rzeki Bzury.
W międzywojniu park tętnił życiem. W 1931 roku stanął tu pomnik Marszałka Józefa Piłsudskiego, zaprojektowany przez Czesława Czubalskiego – ówczesnego słuchacza Seminarium Nauczycielskiego w Łęczycy. Podczas II wojny światowej harcerze zdemontowali płytę z popiersiem i ukryli ją przed okupantem. Niestety monument zaginął bezpowrotnie, choć jego replika, aluminiowy odlew podarowany przez autora, znajduje się dziś w siedzibie Starostwa Powiatowego.
Harcerze z Łęczycy uratowali pomnik Piłsudskiego przed zniszczeniem przez okupanta w 1939 roku, chowając go w tajemnicy. Mimo poszukiwań prowadzonych po wojnie, płyty z popiersiem Marszałka nigdy nie odnaleziono.
Lata 70. XX wieku przyniosły parkowi dramatyczne zniszczenia. Trzy kolejne powodzie zalały większość terenu, niszcząc całe grupy drzew. Z miejsca pełnego życia park zamienił się w zaniedbany teren, który dopiero współczesna rewitalizacja przywróciła do użytku.
Co zobaczyć i czym się zająć
Współczesny park to połączenie historycznych alejek z nowoczesnymi atrakcjami. Główne wejście znajduje się od ulicy 18 Stycznia, a teren jest ogrodzony, co nadaje mu kameralny charakter.
Centralnym punktem pozostaje altana na wyspie, w której niegdyś grywały orkiestry dęte podczas niedzielnych popołudni. Dziś to urokliwe miejsce na odpoczynek i zdjęcia. Wokół rozchodzą się alejki obsadzone starymi drzewami – niektóre pamiętają jeszcze przedwojenne czasy, gdy młodzież grała tu w krokieta, a starsi preferowali kort tenisowy zlokalizowany przy alejce grabowej.
Szczególną uwagę przyciąga dąb szypułkowy „Kazimierz” – jedyne drzewo w parku o statusie pomnika przyrody. Mierzy 338 centymetrów w obwodzie i osiąga wysokość 33,5 metra. To żywy świadek historii, który przetrwał powodzie i lata zaniedbań.
Nowoczesne atrakcje po rewitalizacji
Rewitalizacja dodała parkowi funkcje, których brakowało przez dziesięciolecia. Powstała tężnia solankowa – idealna dla osób szukających naturalnej inhalacji i relaksu. W słoneczne dni to popularne miejsce odpoczynku, gdzie można połączyć spacer z korzyściami dla zdrowia.
Młodsi odwiedzający docenią skateplazę – tor rowerowy i do jazdy na deskorolce, który powstał stosunkowo niedawno. To ciekawa propozycja dla dzieci i nastolatków, którzy szukają aktywnego spędzania czasu. Skatepark wpisał się w krajobraz parku, nie zaburzając jego historycznego charakteru.
Kanały wodne, które kiedyś służyły do jazdy na łyżwach zimą i puszczania wianków w wigilię św. Jana, nadal stanowią element układu parkowego. Choć dziś nie pełnią już tych funkcji rekreacyjnych, dodają uroku całemu założeniu.
Dla kogo to miejsce?
Park sprawdzi się niemal dla każdego. Rodziny z dziećmi znajdą tu przestrzeń do zabaw i skorzystają ze skateparku. Starsi goście docenią spokojne alejki, ławeczki pod drzewami i tężnię solankową. Miłośnicy historii mogą prześledzić przedwojenne losy tego miejsca, wyobrażając sobie koncerty w altanie czy mecze tenisowe na dawnym korcie.
To też dobry punkt na mapie zwiedzania Łęczycy. Skoro park leży zaledwie 200 metrów od zamku, warto połączyć obie atrakcje w jeden spacer. Po zwiedzeniu zamkowych wnętrz i poznaniu legendy o diable Borucie, można odpocząć w zieleni, a potem przejść na Stary Rynek z kolorowymi kamienicami i klasycystycznym ratuszem.
W przedwojennym parku działała mała kawiarenka, a w niedzielne popołudnia przy dźwiękach orkiestr dętych łęczyczanie spędzali wolny czas. Dziś park znów tętni życiem – odbywają się tu festiwale kolorów, biegi papieskie i inne wydarzenia miejskie.
Praktyczne informacje – jak dotrzeć i co warto wiedzieć
Park znajduje się w centrum Łęczycy, przy ulicy 18 Stycznia. Do miasta można dojechać samochodem z Łodzi (około 40 km) lub z innych miast regionu łódzkiego. W centrum nie powinno być problemu ze znalezieniem parkingu – warto zostawić auto w pobliżu zamku lub rynku i przejść się pieszo.
Wstęp do parku jest bezpłatny, a teren dostępny codziennie. To miejsce na spacer o każdej porze roku – wiosną i latem przyciąga bujną zielenią, jesienią kolorami liści, zimą spokojem zaśnieżonych alejek. Na zwiedzanie samego parku wystarczy 30-45 minut, ale jeśli ktoś planuje dłuższy odpoczynek przy tężni czy zabawę dzieci na skateparku, warto zarezerwować godzinę lub więcej.
Łącząc wizytę w parku z zamkiem i Starym Rynkiem, można stworzyć całkiem przyjemną trasę na 2-3 godziny. Wszystkie te punkty leżą blisko siebie, więc nie trzeba przesiadać się do samochodu.
Warto wiedzieć przed wizytą
Park przeszedł rewitalizację dzięki środkom unijnym, więc infrastruktura jest w dobrym stanie. Alejki nadają się do spacerów z wózkiem dziecięcym, choć warto pamiętać, że to historyczne założenie z naturalnym, nieco nierównym podłożem.
W parku odbywają się różne wydarzenia miejskie – od festiwali kolorów i baniek mydlanych po biegi papieskie. Jeśli ktoś trafi w taki dzień, zastanie więcej ludzi i dodatkowe atrakcje. Z drugiej strony, w zwykłe dni park bywa spokojny i kameralny.
Tężnia solankowa działa sezonowo, więc w chłodniejsze miesiące może być niedostępna. Skatepark natomiast funkcjonuje przez cały rok, choć zimą oczywiście jest mniej popularny.
Łęczyca to niewielkie miasto, więc nie ma tu tłumów turystów jak w większych ośrodkach. Park oferuje spokojny odpoczynek z dala od zgiełku, a jednocześnie blisko wszystkich głównych atrakcji miasta. To dobre miejsce na przerwę w trasie lub na zakończenie zwiedzania, gdy nogi już domagają się odpoczynku.